Nabeschouwing BK G-Badminton 2026

G-Badminton

Nabeschouwing BK G-Badminton 2026

Op 21 februari vonden de Belgische kampioenschappen G-badminton plaats in Mechelen. Sporthal De Nekker brengt in elke badmintonliefhebber wel iets naar boven dat moeilijk te omschrijven is. De alsmaar naderende Sint-Romboutstoren tijdens de heenrit zorgt er steeds voor dat de zenuwen strak gespannen staan, ook voor uw verslaggever was dit niet anders. Deze locatie is en blijft iets speciaals en ook deze keer zou ze niet teleurstellen. 

Verstandelijke beperking 

A-reeks 

In het heren enkelspel stond er werkelijk geen maat op Michael Adams. De jongeman uit Herne liet geen spaander heel van zijn tegenstanders en maakte zijn favorietenrol meer dan waar door elke tegenstander niet meer dan 10 punten te gunnen. Een impressionant staaltje badminton waar ik mijn spreekwoordelijke pet voor afneem. 

In het dames enkelspel was het Arianne Saman die de titel wist binnen te rijven tegen haar dichtste achtervolgster Yline Callens. Dit gebeurde in twee nipte sets en een 21-19 stand in de beslisser. 

In het dubbel kwamen de voorspellingen eveneens uit en wisten het duo Adams/Saman het te halen van Noben/Van Den Troost. Samen verzamelen Adams en Samen dus alle titels in de A-reeks, een waar dominant vertoon. 

 

B-reeks 

In het heren enkelspel verscheen het eerste reekshoofd David Danisewski niet aan de start. Dit zorgde ervoor dat we met zijn allen keken naar het tweede reekshoofd, de Limburger Kwinten Schepers, om zijn favorietenrol waar te maken. In de finale tegen Roger Vandevivere wist hij de titel over de streep te trekken, maar niet zonder slag of stoot. Een driesetter met 21-15 in de derde set was het verdict. 

In het dames enkelspel waren er wel enkele opvallende prestaties te noteren. Kato Van Den Troost wist in haar poule het eerste reekshoofd Alexandra Mondelaers te verslaan met 23-21 in de derde set, een waar bloedstollend vertoon. Hierdoor kwam zij in de finale tegen Milo Vets die op haar beurt Alicia Mondelaers versloeg in de poelefase. In de finale die eveneens een diesetter was werd Vets dan de eindwinnares. 

 

In het dubbel B werden Mondelaers/Schepers, tevens het eerste reekshoofd de verwachte winaars. De tweede plek werd opgeëist door het duo Slagmulder/Vanden Abbeele. 

 

C-reeks 

Het herenenkel zat binnen de C-reeks ook vol verassingen. Stefan Verbustel en Laurens Verbeke, respectievelijk het eerste en tweede reekshoofd, zagen hun kampioenschap reeds eindigen in de poulefase. Het waren Thomas Rombouts en Wout Saelens die zich richting de finale wisten te knokken. Daarin werd er hevig gestreden en won Thomas Rombouts met 21-18 en 22-20, wederom een spannend vertoon. 

In het dames enkelspel was het Heidi Peeters van BC Rivierenland die klaarblijkelijk gebruik wist te maken van haar thuisvoordeel. Ze won al haar wedstrijden in twee sets en claimde zo op verdiende wijze de grootste van de twee bekers. 

 

Para-badminton 

Rolstoelbadminton 

In het heren enkelspel waren alle ogen gericht op Brent Van Der Kelen. In zijn poulewedstijd tegen Louis Gorez, een vijftienjarig aanstormend talent, wist hij te winnen in twee sets met 21-13 en 21-11. Deze score doet vermoeden dat het allemaal van een leien dakje ging maar niets was minder waar. Gorez speelde veel goede rallies en had misschien meer verdiend? In de andere poule wist de voormalige Heusdense G-sport persoonlijkheid van het jaar, David Deputter, het tweede reekshoofd Geert Swinnen te verslaan en zich een weg naar de finale te banen. Hierin nam hij het op tegen Brent Van Der Kelen die als een ware geweldenaar tekeer ging en snel werk maakte van de Limburger. Op die manier was het goud zijn aandeel. In zijn eigen terugblik was Brent ondanks zijn winst niet helemaal tevreden over zijn spelniveau. Dit toont zijn topsport mentaliteit nogmaals aan waardoor we blijven uitkijken naar de internationale avonturen van Brent. 

In het dames enkelspel was er maar 1 favoriete en zij maakte deze rol meer dan waar. Man-Kei To baande zich zonder al te veel problemen een weg naar haar vijfde nationale titel in het enkelspel. Een gouden plak en een huldiging voor haar prestatie op het WK waren dan ook meer dan op zijn plaats. De superlatieven die ik kan bovenhalen voor deze dame zijn ondertussen veruit op, zelfs de Van Dale kan ze niet meer voorzien vermoed ik. 

In het rolstoel dubbelspel was het een hectiek van jewelste. Wedstrijden werden gewonnen en verloren door favorieten waardoor het uiteindelijk op een puntentelling aankwam. Hierin haalden Van Der Kelen en Gorez het met 2 gewonnen wedstrijden en 1 verloren wedstrijd van Seys en Swinnen die dezelfde resultaten konden neerleggen. Het verschil zat hem uiteindelijk in 116 gewonnen punten tegen 99 gewonnen punten. Klamme handjes waren voor beide partijen tijdens de telling van de punten aanwezig vermoed ik. Zo zie je maar dat de aloude badmintonleuze ‘Vechten voor elk punt’ een grond van waarheid bevat. 

SL4 

Voor degenen die de tijd hadden genomen om mijn voorbeschouwing te lezen wisten dat er voor het eerst een Belgisch kampioen zou worden gekroond in deze reeks. Wie zou het worden? Siebe Cooreman of Mathis Tilte? Beiden gingen ze laat op de avond met elkaar de strijd aan om deze eer. In een 21 minuten lang durende wedstrijd bleek al snel dat Cooreman op weg was naar het goud. De Antwerpenaar van badmintonclub Klein Boom won uiteindelijk met 21-12 en 21-8. Zoals ik in mijn voorbeschouwing reeds aanhaalde, we hebben het laatste van Siebe nog niet gezien binnen het para-badminton. Zijn volgende uitdaging is de Spanish Para-Badminton International in Victoria. Deze vindt plaats tussen 16 en 22 maart. Ook onder meer Man-Kei To, Brent Van Der Kelen, Louis Gorez en Mathis Tilte zullen aan dit tornooi deelnemen. Allen dus op post om de resultaten van de Belgen in het oog te houden. 

 

 

Om mijn nabeschouwing af te ronden rest er me niets meer dan nog een aantal mensen te bedanken. Allereerst alle vrijwilligers van BC Rivierenland die deze organisatie mee hebben getrokken en samen metde mensen van Badminton Vlaanderen een prachtig resultaat hebben afgeleverd. Vervolgens bedank de referee en haar umpire korps die in elke wedstrijd het beste van zichzelf gaven. Tot slot vernoem ik nog alle spelers, coaches, ouders en betrokken partijen die een dergelijke dag vol badmintonplezier mogelijk maken. 

Badminton, de plezantste sport! 

Uw verslaggever, 

Pol Biesmans 

 

« Terug